Estimate:

Εκτίμηση:

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
ΠΟΙΤΙΣΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ
ΕΛΕΝΗΣ Σ. ΝΙΚΗΤΑ
Εικονίζεται σελ. 293

Στην εφημερίδα «The Cyprus Weekly” 12 - 17. 5. 1989 ο Glyn Hughes αναφέρει για το έργο:

"Μάλλον φόβο εκφράζει το έργο. Η γυναίκα σαν να ζητά ασπίδα προστασίας πίσω από την πόρτα. Αυτό το νευρώδους έμπνευσης αριστούργημα ρίχνει άγκυρα στην ακτή του εξπρεσιονισμού".

Ο Αδαμάντιος Διαμαντής με το κυπροκεντρικό υψηλής ζωγραφικής αξίας έργο του, δεν υπήρξε μόνο ο «πατέρας τηςς κυπριακής ζωγραφικής», όπως συχνά αποκαλείται, αλλά κι΄ένας ανήσυχος δημιουργός με ανοικτή όραση προς κάθε καινούργια διατύπωση, χωρίς να εγκαταλείπει τις πηγές των εμπνεύσεων του που ήταν η Κύπρος των δωρικών ανθρώπων, της μακραίωνης παράδοσης , των έξωθεν προερχόμενων ανησυχιών, των ιστορικών περιπετειών. Γι αυτό και το έργο του παραμένει σοβαρό, ριζωμένο στη γή του, επικό και ανθρώπινο μαζύ, αλλά, ταυτόχρονα, και σύγχρονο. Μπορεί, λόγου χάρη, «Μητρότητα» όπως τη διατύπωσε ζωγραφικά, να έχει κυπρογενή χαρακτηριστικά ωστόσο εκφράζει μια
έννοια παναθρώπινη. Γι¨αυτό θεωρείται γνήσιο και αληθινό πέρα από εποχές και καταστάσεις. Το γεγονός, άλλωστε, ότι μοιράστηκε, κατά την αποφοίτηση του στο Λονδίνο, το βραβείο με τον διεθνούς φήμης Βρετανό γλύπτη Χένρι Μουρ, μαρτυρά τες γερές βάσεις πάνω στις οποίες άρχισε και στήριξε το αθάνατο έργο του. Αν ο Μουρ είχε πίσω του ένα Βρετανικό Συμβούλιο (British Council) για να τον προωθεί διεθνώς, ο Διαμαντής, σ΄ένα υπό κατοχή μικρό τόπο, διέθετε μόνο τη δύναμη να εμπνέει μαθητές που διέπρεψαν αργότερα και τα φόντα να διμηουργεί ένα έργο που αποτελεί πλέον πολύτιμη παρακαταθήκη πολιτισμού για τη μικρή πατρίδα του.

Το έργο του 1965¨Πόρτα στη Μεσαορία¨ που πρωτοπαρουσιάστηκε στο μεγάλο αφιέρωμα που του έκανε η Γκαλερί Αργώ,το 1989, με το οποίο εγκαινιάστηκε η δεύτρη πρίοδος της παρουσίας της στη Κύπρο, την οποία είχε εγκαινιάσει ο ο τότε Διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης της Ελλάδος Δημήτης Παπαστάμος μπορεί να αναφέρεται γεωγραφικά στη Μεσαορίά, ωστόσο ο Βρετανός ζωγράφος Glyn Hughes, που έζησε στη Κύπρο, και διέθετε σπουδαία κριτική ματιά, διείδε και βαθύτερα στο έργο, γράφοντας στην αγγλόφωνη εφημερίδα «The Cyprus Weekly» (έκδοσης12 – 17.5.1989) τα εξής: Μάλλον φόβο εκφράζει το έργο. Η γυναίκα σαν να ζητά ασπίδα προστασίας πίσω από τη πόρτα. Αυτό το νευρώδους έμπνευσης αριστούργημα ρίχνει άγκυρα στην ακτή του εξπρεσιονισμού» Επαληθεύεται στο συγκεκριμένο έργο η ικανότητα του Διαμαντή μέσα από το τοπικό χρώμα να διατυπώνει ιδέες πέρα από
γεωγραφικούς προσδιορισμούς προσδίδοντας στη τέχνη του ευρήτερη σημασία και καθολικότερη αξία.